فضيلت زيارت عاشورا

سه روايت در فضيلت عظيم زيارت عاشورا، تقديم عاشقان و پيروان حقيقي اباعبدالله الحسين(ع) مي‌شود.

روايت اول

شيخ طوسى در كتاب مصباح المجتهد از «محمد بن اسماعيل بن بزيع» و او از «صالح بن عقبه» و او از پدرش و او از حضرت باقر(ع) روايت مي‌كند كه فرمود: هر كس حسين بن على‌(ع) را در روز عاشورا -دهم محرم- زيارت كند و نزد قبر آن حضرت گريان شود، روز قيامت خداوند را با ثواب دو هزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد ملاقات كند، آن هم ثواب حج و عمره و جهادى كه در خدمت رسول اكرم(ص) و ائمه طاهرين(عليهم السلام) بوده باشد.

راوى مي‌گويد: عرض كردم فدايت شوم براى كسى كه در شهر يا كشور ديگري است و نمى‌تواند در آن روز خود را به قبر آن حضرت برساند چه ثوابى خواهد بود؟

حضرت فرمودند: اگر چنين باشد به صحرا يا بالاى بام خانه خود رود و با سلام اشاره به سوى قبر آن حضرت كرده بر لعن قاتلان آن حضرت جديت كند، و بعد دو ركعت نماز بخواند و اينكار را هنگام برآمدن روز، قبل از ظهر انجام دهد، آنگاه هم خودش در مصيبت آن حضرت گريه كند و هم اگر ترسى نداشته باشد، امر كند تا خانواده او نيز بر آن حضرت گريه كنند و در خانه‌اش مجلس مصيبتى برپا كرده و مصيبت حضرت سيدالشهداء(ع) را به يكديگر تعزيت گويند. من ضامن مي‌شوم كسى كه اين عمل را انجام دهد خداوند تمام آن ثوابها را به او عنايت فرمايد.

راوى عرض كرد چگونه يكديگر را تعزيت بگوئيم؟

فرمود بگوئيد:

«أعظم الله أجورنا بمصابنا بالحسين عليه‌السلام و جعلنا و إيّاكم من الطالبين بثاره مع وليه الإمام المهدى من آل محمد عليهم السلام»؛

يعنى خداوند اجر ما را به سوگوارى بر حسين(عليه‌السلام) بيفزايد و ما و شما را از خونخواهان او همراه با ولى خود امام مهدى آل محمد(عليهم‌السلام) قرار دهد.

آنگاه حضرت فرمودند: اگر مي‌توانى آنروز از خانه بيرون مرو كه روز نحسى است و حاجت مؤمن برآورده نمى‌شود و اگر هم برآورده شود ميمون و مبارك نخواهد بود.

هيچيك از شما در آن روز چيزى در منزل ذخيره نكند كه اگر چنين كرد بركت نخواهد داشت اگر كسى اين دستور را عمل كند ثواب هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد با رسول خدا(صلى الله عليه و آله) را براى او خواهد نوشت و اجر و ثواب هر نبى و رسول و وصى و صديق و شهيدى كه از ابتداى خلقت دنيا تاكنون در راه خدا مرده يا شهيد شده است خواهد داشت.

روايت دوم

صالح بن عقبه و سيف بن عميرة نقل مي‌كنند كه علقمة بن محمد الخضرمى گفت: به امام باقر(ع) عرض كردم دعايى به من تعليم فرمائيد كه اگر از نزديك زيارت كردم بخوانم و دعايى كه اگر از دور اشاره به سلام كردم بخوانم.

حضرت(ع) فرمودند: اى علقمه هرگاه تو اشاره بسلام نمودى و دو ركعت نماز را خواندى، هنگام اشاره به آن حضرت بعد از تكبير اين قول(زيارت عاشورا) را بگو.

پس اگر تو اين زيارت را خواندى؛ دعا كرده‌اى به آنچه كه ملائكه زائر حسين دعا مي‌كنند و خداوند صد هزار هزار درجه براى تو مي‌نويسد و مانند كسى هستى كه با امام حسين(عليه‌السلام) شهيد شده و در درجات آنها شركت كرده باشد و براى تو ثواب زيارت هر پيغمبر و رسول و هر زائرى كه امام حسين(عليه‌السلام) را زيارت كرده نوشته شود.

بعد از نقل زيارت علقمه مي‌گويد: امام باقر(عليه‌السلام) بمن فرمودند اگر بتوانى هر روز در خانه خود اين زيارت را بخوانى تمام اين ثوابها براى تو خواهد بود.

روايت سوم

شيخ(ره) در مصباح از «محمد بن خالد طيالسى» و او از «سيف بن عميره» نقل مي‌كند كه گفت پس از آنكه امام صادق(عليه‌السلام) از حيره به مدينه تشريف بردند، با «صفوان بن مهران» و جمعى ديگر از اصحاب به نجف اشرف رفتيم. پس از آنكه از زيارت اميرالمؤمنين(عليه‌السلام) فارغ شديم، صفوان روي خود را به طرف قبر حضرت سيدالشهداء(ع) نمود و به ما گفت از اين مكان آن حضرت را زيارت كنيد كه من در خدمت امام صادق(ع) بودم كه از اين مكان آن حضرت را زيارت نمود.

آنگاه شروع بخواندن زيارت عاشورا كرد و بعد از نماز زيارت، دعاى علقمه را كه پس از زيارت عاشورا مي‌خوانند، خواند.

«سيف بن عميره» مي‌گويد به «صفوان» گفتم وقتى «علقمة بن محمد» زيارت عاشورا را براى ما نقل كرد اين دعا را نگفت.

صفوان گفت در خدمت امام صادق(ع) به اين مكان آمديم چون آن حضرت زيارت عاشورا خواندند پس از خواندن دو ركعت نماز، اين دعا را هم خواندند.

آنگاه حضرت بمن فرمودند: اى صفوان! مواظب اين زيارت و دعا باش و اينها را بخوان كه من ضامن مي‌شوم هر كس اين زيارت و دعا را چه از دور و چه از نزديك بخواند، زيارتش مقبول شود و سعيش مشكور گردد و سلامش به آن حضرت برسد و حاجت او از طرف خداوند برآورده شود و به هر مرتبه اى كه بخواهد برسد. او را نوميد برنگردانند.

اي صفوان! من اين زيارت را با اين ضمان از پدرم يافتم و پدرم از پدرش على بن الحسين(ع) با همين ضمان و او از امام حسين(ع) با همين ضمان از برادرش امام حسن(ع) با همين ضمان و امام حسن(ع) از پدرش اميرالمؤمنين(ع) با همين ضمان و اميرالمؤمنين از رسول خدا(ص) با همين ضمان و رسول خدا(ص) از جبرئيل با همين ضمان و جبرئيل اين زيارت را با همين ضمان از خداى عزوجل يافت، و خداى عزوجل بذات خود قسم خورده است كه هر كس حسين(عليه‌السلام) را با اين زيارت از دور يا از نزديك زيارت كرده و با اين دعا، دعا كند، زيارت او را قبول مي‌كنم و درخواست او را هر قدر كه باشد مى‌پذيرم و سؤالش را عطا مى‌كنم.

پس نااميد از طرف من بر نمي‌گردد بلكه مسرور و خوشحال، با حاجت روا شده و فوز بهشت و آزادى از آتش بر مي‌گردد و شفاعت او را درباره هر كس غير از دشمن اهلبيت قبول مى‌كنم.

حقتعالى به ذات خود قسم خورده و ما را گواه بر آن گرفته چنانكه ملائكه ملكوتش بر آن گواهند و جبرئيل گفت يا رسول الله خداوند مرا بسوى تو فرستاد، سرور و بشارت بر تو و سرور و بشارت بر على و فاطمه و حسن و حسين و ائمه خاندان تو باد تا روز قيامت. پس اى محمد سرور تو و سرور على و فاطمه و حسن و حسين و امت و شيعه تو تا روز قيامت پاينده باد.

آنگاه صفوان گفت كه حضرت صادق(ع) به من فرمودند: هر وقت حاجتى برايت پيش آمد در هر مكانى كه هستى زيارت اين دعا را بخوان و حاجت خود را از خداوند بخواه كه برآورده مى‌شود و خداوند و رسول او خلف وعده نمى‌كنند.